سلامي دوباره خدمت همه ي دوستان.

براي اولين بار در سال ۸۷ اين وبلاگ رو  قصد دارم به روز كنم . اماذكرچند نكته لازم و ضروري می نمود که خدمت دوستان عارض می شوم.

در ابتدا جا داره  از همه ي دوستاني كه در سال گذشته به "صد كوچه" آمدند و با نقد هاشون موجب بهتر شدن آثار منتشره در اين وبلاگ گشتند،صميمانه تشكر كنم. دوستان زيادي كه  اكثرا نديدمشون اما به واقع  از آشنائي با تک تک این عزیزان بسيار خوشحالم.

تا چند روز آينده  نمايشگاه كتاب برگزار ميشه . ميخواستم  با  نوشتن اين پست ، نمايشگاه كتاب امسال رو ميعادگاهي براي دوستان خوب نديده ام كنم. بهمين خاطر در لوگوي  معرفي وبلاگ ايميل و يك شماره جهت تماس گذاشتم تا دوستاني كه تمايل دارند يك دوره نشيني ساده در محل نمايشگاه داشته باشيم، بشه هماهنگيهاي لازم رو كرد.( مخصوصا دوستاني كه  كتابي منتشر كرده و در نمايشگاه  قابل عرضه دارند.)

توي سالي كه گذشت خيليها به من خرده گرفتند كه خيلي كم كار بودم(سه بار بيشتر به روز نشد اين وبلاگ) بهمين علت تصميم گرفتم در اولين پست با چند شعر به روز باشم تا كه خواسته ي دوستان تعميم بشه.

نكته۱: خيلي از دوستان در مورد نقد  مطالب و آثار ديگر دوستان  راه به خرابه برده اند؛طوريكه يا چنان از منظر ديد شخصي  طرف رو نقد كرده اند كه  سودي نداشته هيچ بلكه اثرات مخربي رو هم براي شاعران جوانتر بهمراه داشته.بماند  هستند كساني كه ترور شخصيتي هم ميكنند كه اين عده وصله همیشه ناجور ادبيات  امروزند و روي سخنم اصلا با اين دسته  نبوده و نيست. كسانيكه با تخريب ديگران سعي بر بزرگ جلوه دادن خودشون دارند.

دسته ي ديگر هم از نقد فقط به به و چه چه شو ياد گرفتن كه اين هم كمكي  به هيچ كس نمي كنه.بنابراين  تقاضا ي بنده در اين سال جديد اينه كه بيائيم براساس مشهودات باطني خود ادبيات و ادله هاي ادبي همديگر رو نقد و برسي كنيم.

نكته ۲:چيزي كه  در اشعار شاعران جوان  تازگيها به وفور  پيدا ميشه اينه كه سعي ميكنند  با انواع و اقسام ترفندهاي نا كار آمد ادبي مطالبشون رو به روي  كاغد  بيارند و چهره اي فيلسوف ماآبانه اي از خودشون ارائه بدن . طوريكه فقط آثار  نوشته شده  رو خود نويسنده صاحب اثر ميتونه درك كنه(شايد هم  نه!!)

شعر از منظر بنده  در واقع نوعي هم پنداري با محيط اطراف خودمونه.به قول آقاي مهدي سهيلي كه  ميگن : وقتي يك نقطه در ادبيات ما  باعث ميشه معناي كلمات تغيير كنه و باعث بشه به يكي احساس خوشايند  ويا نا خوشايند بده ، پس چرا نتونه يك شعر  با چندين و چند  سطر  يك احساس مطبوع يا غير مطبوع به مخاطبش القا كنه؟

البته  بحث در اين مورد زياد  است و من هم قصد ندارم كه مقاله اي در مورد چالشهاي  موجود در شعر  بنويسم ؛ بنابراين  يك راست ميرم سر مطلب اصلي كه همان شعر است و شاعري!

در اين پست شما  مهمان سه كار تقريبا جديد ازبنده  هستيد. اميدوارم كه سطح توقع همه ي دوستان بر آروده بشه.

ارادتمند همه ي شما: بهزاد جعفري (ب.م.تنها)

تقدیم به کسی که دوست ترش دارم از همه کس!!

      "غزل"

تن آلوده به زخم غزل عاشقی ام!

                           من در این روز و شبا

                           خالی از حجم غزلم بی تردید

           بی تو خالی تر از آنم که شود

           به نگاهی غزلی قد بکشد بر همه تنهائی من

من ترا خواهانم

و همین بس که بدانی زیر این هجمه ی بغض

                  توئی اندیشه من!

                                                         بهمن ۸۶ تهران

 این هم یک ترانه برای دوستدارن  ترانه:

 هفتخوان

ای به فــــــردا نرسیده بغــض زخمـــــی تکلم

بگــــــو آغاز من و تو می رسه بهـــــار چندم؟!

ای تو معنــای رسیدن تا شب مقـــدس عشق

به تو محتاجم و ای خوب تا توئی همنفس عشق

با حضــــور مهربونت برسون من و به خورشید

جون بده ،من و رهــا کن تو سکوت شب تردید

آرزوها مـــو بگیر و به مــــــن یخ زده "ها " کن

توی این شهــر هیاهو، اسمم و یه بار صدا کن

بذار از جنس حضورت جــــون بگیره تن سردم

بذار حس کنـم که هستی مرهمی برای دردم

بذار با طلسم چشمات ، دل به دریا زده باشیم

تو قمــــار بازی عشق ، اولیــــن برنده باشیم

بذار با نگاه گــــرمت حس پرواز و  بلـــــد شیم

بذار با همه جوونی،از تو هفتخوان تو رد شیم.

         ب.م تنها

و در آخر هم بدون هیچ توضیح اضافه ای!:

                                                      بوسه

شر میکنی به پا، یک بوس و اینهمــه...؟!

شر می شوم مـــرا این بوسه ها کمه!!!

یک بوس گنـــــــده بر لبهــــات مــی زنم

و داغ می شــــــوم با اینکــه ســــردمه

وقتـــــی نگاهتان از شــــرم می شــود

لحـــــــن کلامتــــــان چه نرم می شـود

با دکمـــــــه هایتان بازی که می کنیــــد

تب می کنـــــد تنم هی گــرم می شود

یک بوسه یک قدم گــــــردش به مـــاورا

یک شب به خـــــــواب من تنهـــــا بیا بیا

تسکین درد مــــــن وقتی خـــــود توئی

یک بوسه را بده امشب که مــــاجـــرا...

جاری به وسعتــــم تا بیکــــــران عشق

وقتی که می شــود از امتحان عشق...

با مــــن اگـــر شمـــا...لب می زنی بزن

من هم قسم شدم دیگر به جان عشق:

دیگــــــر به خاطـــــرت دل دل نمی کنم

یک بوسه ســــــاده را مشکل نمی کنم

با این خجــــــالت بی گــــــــاه و گاهتان

این حق ســـــاده را باطــــــل نمی کنم

حـــــالا چــــراغ را خامـــوش  می شوم

در دستهــایتان آغــــــــــوش مـی شوم

چیـــــزی شبیـــــــه یک قـــرص دیازپام

یک لب که می دهـی بیهوش می شوم

ب.م.تنها

سلام به همه ی دوستان

بعد از مدتهای طولانی دوباره دست به قلم شدم.  می خواستم  از خیلی چیزها بنویسم  از وضعیت بازار ترانه و رکود موسیقی پاپ تا تغییرات عمده ای که در وزارت ارشاد  در بخش کارشناسی  ترانه اتفاق افتاد. یا از تخته شدن خانه ی ترانه به دلیل چند دستگی  ترانه سرایان عزیزی که تحمل همدیگه رو ندارند مثل همین  اتفاقات ناخوشایندی که در این دنیای مجازی با شدت و حدت بیشتری در جریان  هست. اینکه وقتی میخواهیم  نسبت به شعری  نقدی داشته باشیم اول از همه به جنسیت طرف مقابل نگاه می کنیم و سپس سعی می کنیم   بطور اساسی و زیر بنائی!!!  شخصیت طرف مقابل رو زیر سئوال ببریم. درد  دلها زیاده  و اکثر دوستان متفق القول براین باورند که ما در  عرصه ی نقد ادبی رشد مناسبی نداشتیم  و این مسئله صرفا به این خاطره که فقط  دوست داریم با نفی کردن و  زیر سئوال بردن همدیگه از خودمون یه اسم بزرگ  بسازیم ...

اما خب اتفاقات خوب  هم  در این مدت افتاده که تنها در دایره موسیقی و ترانه دور می زنه. یکیش تولد یک نشریه تخصصی در  ارتباط با موسیقی و ترانه به نام  موسیقی قرن بیست و یکم( ریتم) و دیگری اعتماد وزارت ارشاد به شرکتهای  فرهنگی - هنری که بر اساس این طرح شرکتهای فرهنگی - هنری ابتدا آثار جدیدشان رو بدون قرار گرفتن در صف طولانی  دریافت مجوز ، وبا در نظر گرفتن تمام موازین و قوانین منتشر می کنند و در این بین وزارت ارشاد تنها به ایفای نقش نظارتی روی آلبومها بسنده  می کنه که این مسئله شاید بتونه باعث رشدو پویائی بهتری در زمینه ی موسیقی پاپ ایجاد کنه.

و خبر دیگه اینکه پر کار ترین ترانه سرای  حال حاضر ، برادر خوبم فرامرز جعفری هم بعد از کلی قسم و آیه به جمع وبلاگ نویسان پیوست.  اينهم آدرس وبلاگش:ترانه ها

اميدوارم حضورش در دنياي مجازي توام با موفقيت و تجربه هاي جديد باشه.

در ضمن جا داره  از همه ی دوستانی که در این مدت تقریبا ۶ ماهه غیبت و دوری به بنده لطف داشتند  صمیمانه تشکر کنم

و کلام آخر   یک غزل  به دوستداران شعر و شاعری.

پیشاپیش  رسیدن بهار رو به همه تبریک می گم هر چند غزلم اصلا بهاری نیست!!!

ارادتمند: ب.م.تنها

           "  دلتنگی "

عـــــادت شـــــده مرا تکرار می کنم

این زندگی نشــــد اجبـــــار می کنم

لعنت به اینهمـــــه دیوار  و پنجــــره!

من زنده ام ولــــی... انکــار می کنم

حــــرفی نمی زنم از روزهـــــای بعد

با ســــایه ها فقـــــط دیدار می کنم

دنبال گـوشه ای بی روح و بی جسد

ایام هفتــــــه را تکــــــرار می کنـــم

از اینکه جــــاعلی پیــــدا کنــــــد مرا

خــــود را به جعل خود اجبار می کنم

شاید عـــوض شوم جعلی تر از همه

منهم شبیه تان رفتـــــار می کنـــــم

کارم شــــده فقط در پیلــه ی خودم

چند روح مـــرده را احضــــار می کنم

اصلا چه شـــد ، چرا  هـر روز هفته با

ارواح بد فقــــــط دیدار می کنـــــم؟!

ترســــی ندارم از دلتنگـی خــــــودم

با هـر چه آشناست یک کـار می کنم:

تا می گـــریزم از  هــر سایه روشنی

دل را از آشنــــا بیــــــــــزار می کنم

وقتی که دیده ام دلتنگی ام چه شد

وقتی که با شمــا معیـــــار می کنم

 تا خــورده می زنم دل را به مردنش

در این ردیف بد اصــــرار می کنــــــم

با آیه هـــــای یاس تا ترک اعتمــــــاد

صد بار گفتــــه ام  صد کــار می کنم

از این اراده  و این جبــــــر زندگیست

هـر روز هفتــــه را تکـــــرار می کنم

                   ب.م.تنها

سلام به همه ی دوستان خوبم!

بعد از مدتها  دوباره فرصتی شد که بیام و وبلاگ رو به روز کنم .

چندی پیش در وزارت ارشاد بودم و با جناب آقای عبدالجبارکاکائی هم صحبت، از وضعیت بد  موسیقی و ترانه های پاپ سخن به میان آمد که متاسفانه باید بگم به شکل خیلی اسفباری در حال توزیع و انتشار هست.

در وهله ی اول این مشکلات نشات گرفته از ترانه سراهاست که به دو دسته  تقسیمشون میشه کرد

دسته ی اول : این دسته از دوستان جوان و عزیزی هستند که بدون کوچکترین اطلاعی از قواعد شعری پا به عرصه گذاشتند و درک درستی ازترانه و موسیقی ندارند.

و دسته دوم هم که ترانه سراهای قدیمی تری هستند متاسفانه در مسیر و جریان آب شنا می کنند!بدین معنا که بر اساس در خواست بازار و اکثرا روی ملودهای ترکی و عربی و گاه دیگر ملودیهای غربی ترانه هاشون رو عرضه می کنند .

اگر توجه کنید می بینید در این سالها که موسیقی پاپ دوباره  قدم به عرصه ی موسیقی کشور گذاشته از این دست کارها کم نبوده که به موفقیتهای نسبی هم رسیده اند اما هیچگاه جاودانه نخواهند بود.

به هرحال درد دلها زیاد است که سعی ام بر این خواهد بود از وضعیت آشفته ی ترانه در بازار ، به صورت سر فصل بندی شده در هر پست مطالبی رو برای دوستان جوان و ترانه سرای خودم بازگو خواهم کرد.

_{^{خب از ترانه و ترانه سرائی که بگذریم می رسیم}} به اصل موضوع ،یعنی شعر!!!

یک مطلب مهم  که داشت فراموشم میشد و اون اینه که با توجه به حجم بالائی از کامنتها در هر پست که صرفا برای  اطلاع به روز رسانی صورت می گیره و هم اینکه خبر به روز رسانی مشکلات خاص خودش رو داره، برای جلوگیری از اتلاف وقتهای اینچنینی پیشنهاد میکنم از این به بعد یا  یاهو مسنجر اینکار صورت بگیره. برای شروع هم  اول از خودم شروع می کنم.

آیدی من: behzad_jafary

و اما شعر..

دوستان نقد رو فراموش نکنند

ارادتمند: ب. م. تنها

یخ مـــی زند مــــــــرا درکـــــم نمی کنی

این را نگفتـــــه ای: - ترکــم نمی کنی؟!

دیگــــــر سفــــارش بی جـــــا نمی خرم

ســــر درد مــــــی شوم،دعــوا نمی خرم

مــن را نوشتـــــه ای در خـــــــــاطرات بد

دیگــــر چه فایده بعــــــدش چه می شود

من را که مـــــرده ای ... لبخنـد می زنی

چــــوب حـــراجتان را چنــــــد می زنی؟!

ارزان فــــــروش بد، احمــــق تر از خودم!

بد مــــوقع رفتــه ای ،من عاشقت شدم

جائی که رفتــه ای ســــاعت نمی رسد

فرصت به مــــاندن و عـــــادت نمی رسد

یادت نیـــــــامــــــــده دلتنـــــــــگ بودنت

اینــــک کــــــه دیده ام دلسنـــگ بودنت:

اندازه مـــــی زند خــــــود را به وسعتش

دریا نمی شــــــود وقتـــی که عادتش...

اصــــلا چه خـــوب شد من را نمانده ای

تا آخـــــــرین ورق مـــــن را نخواند ه ای

در گیر با خــــودت ، آدم عــــــوض شده!

فهمیده ای چه شد حالم عوض شده؟!

یک هفتــــــه می شــــود تاریخ مصرفت

با نا تمـــــام مـــــن درگیر قافیه است...

دلتنگــــــی شمــــــا ... دارد خراب تر...

هــر لحظه بی شما... دنیا سراب تر....

حالا تو رفتـــــــه ای بغضـــی رسیده ام

در خـــــواب هـــــر شبم کابوس دیده ام

ارواح بد مــــــــــــرا تسخیـــــــر کرده اند

از این حمـــــــــاقتم تقـــــــــدیر کرده اند

وقتـــــی به ریشه ام آبــــــی ندیده شد

کابوس هـــــر شبـــم خوابی پریده شد:

فکــــــری به حـــــال خود باید دوباره کرد

باید که در شمــــــا یک استخـــــاره کرد

باید وضـــــــو کنـــــــم تا جستجو شوی

بد گـــــــویم از تو تا بــــی آبرو شــــوی!

باید که در همین اطــــــــراف نا کجـــــــا

بر خــــــورد تازه ای گـــــردم که با شما:

مرغـــــــان آسمــــــان دلتنگی ات کنند

فکــری به حال این صـد رنگی ات کنند!!

این روزهای بد خیلـــــــی غــــــــریبه ام

بهتـــــر نگــــــاه کن لیلـــــی ،غـریبه ام

نا آشنـــــــای مــــــن ، لجبـــاز کله خر!

دیگــــــــر نکـــــن از این خـود را خراب تر

این گـــــرگ زاده ها مهلــت نمی شوند

تا یک بلا ســـــرت ... راحت نمی شوند

گـــــرگیده هـــــــای ده در انتظــــــارتند

تا تو شکارشــــان... هــــی بی قرارتند

با گرگهــــــای ده گـــــرگیده می شوی

در انتخــــاب خـــــــود بلعیده می شوی

مــــــن گفتنی شــــدم تا خود بدانی ام

چـــــون قصه ای مـــــرا  از نو بخوانی ام

امـــــا برای مـــــن توجیــــــه می شوی

- عقلم که می رسد، توضیح می شوی

با گفتن همیــــن تک جملـــــــه های بد

من حــــدس مـــــی زنم تا سالیان بعد:

هر گز لجـــــــوج من درکـــم نمی شوی

با این نفهمـــــی ات آدم نمـــی شوی!!!

   ب.م.تنها

      و اما  بهترین اتفاق سال جدیدم بجز  دیدن یک دوست بسیار قدیمی که همیشه و در همه حال یار و مددکارم بوده  ودیدارش که اتفاقی سبز بوده برایم،حضور در نمایشگاه کتاب در واپسین ساعات بر پائی اون و دیدار با دوست گرانقدری  به نام دکتر سیدمهدی موسوی و خوش و بشی کوتاه و مختصر اما به واقع مفید با  ایشان بوده است. از فواید این دیدار همین بس که دو کتاب ارزنده ی ایشان را به رسم یادگار از او گرفتم. (فرشته ها خود کشی کردند و دیگری اینها را به خاطر شما چاپ میکنم.)

در وصف این دو کتاب همین قدر کافی ست که خواندن هر دو کتاب برای دوستان از نظر من لازم و ضروریست.

و همچنین  خرید کتاب خانمها مونا زنده دل و هدی قریشی که مشترکا کتابی به نام  صدای موجی زن را به چاپ رساندند.

در رابطه با این کتاب همین بس که  شاعرانش با توجه به جوانی اما از انسجام کامل و کافی در سرایش اشعارشون بر خوردار هستند و من به همه پیشنهاد میکنم که این کتاب رو تهیه کنند.(اینها رو نوشتم تا بلکه  قصور در عدم حضور در  جلسه ی نقد و بررسی کتاب این دو بزرگوار  که بر گرده ی من قرار داشته و دارد،کمی کاسته شود!)

 خب بیشتر از این شما رو در انتظار قرار نمیدم .امیدوارم که  دوستان نقد رو فراموش نفرمایند.

ارادتمند همیشگی دوستان خوبم: بهزاد جعفری

و اما...

با سلام  به همه ی دوستانم خوبم!

در این پست با دو کار جدید در  خدمت همه ی دوستا ن هستم. درضمن پیشاپیش عید نوروز را به همه ی دوستان تبریک  گفته و امیدوارم که سالی همراه با شادکامی و موفقیت در پیش رو داشته باشید.

     « مزاحم»

                          ـ الو

                                  سلام.

                                           ـ شمـــا؟!...

                                    بجــــا نیاوردید؟!

منم ، همـــــان که ترا ... بجــــا نیاوردید؟!

همان که عاشقتان ... همان که می دانید

مـــــرا شما سارا ! ... بجــــــــا نیاوردید؟!

منـــم  ، همـــان که برات بوده دارا "یت "

بگـــــو ترا بخــــــدا ... بجـــــــا نیاوردید؟!

همــــان که دفتـــــر کهنه مشقهایت بود

تو را به یک دنیـــــــا ... بجــــــا نیاوردید؟

نگـــو که من شــــده ام مزاحمت اکنون

ـ مــــزاحمی آقـــــــا !... بجـــــا نیاوردید

نگــــو مـــــدام که ماه بیست تر ساله !

ـ کسی شبیه مـــرا  بجـــــا نیاوردید ...

*******************************************************

                                 *******************************************************                                                  «جنجال»

یک روز لعنتــــی ، یک تیــــــر در خشاب

ماشه کشیده شد ، یک سرب در جواب:

همـــــراه می شــــود با لکه های خون

مـــردی  دراز شـــــد در یک اتاق خواب

***

خود را به مردنش  تشریــح کرد و رفت

با مــــرده شورها تفریـــــح کرد و رفت

یک اتفــــــاق می شــــد زندگی اگر...

از خوب و بد به بد ، ترجیــح کرد و رفت

 ***

دل خسته از همـــــه تکـــــرار های بد

یک مـــــرد اشتباه بخـــــواب می رود!

تصـــــویر مـــی کشد از نعش آدمـــی

با آخـــــرین توان از جــــاش مـــی پرد

   ***

فنجــــان فالش و لب پر خــــــریده بود

مـــردی که از خــودش دیگر بریده بود

دیگـــــر برای او معنـــــی نمی شدند

درفال قهـــو ه اش هی بد شنیده بود

   ***

دیگــــر چه فــــایده یک فــال تازه ای

با حــــافظ و غـــزل ، یک حال تازه ای

حالا عوض شده... دیگر رسیده است

شــــوری برای یک جنجــــال تازه ای

  ***

حالا غـــــریبه ها معیــــار مـــی زنند

خــود را برای مـــن هی دار می زنند

فـــرصت غنیمت است که لاشخورها

بر جســم و جــان من منقار می زنند

  ***

اینجــــا غـــــریب هایش آشنــــا ترند

با من که خسته ام چون همصدا ترند

از آشنـــــــا ولی ... تکفیــــر دیده ام

گـــوئی که از خــــدا اینان خـــداترند!

    ***

دل خسته ام کنــــــون از کارهایشان

معنــــا نمی دهــــد رفتــــارهایشان

اینک که مـــانده ام در گیر ماشه ای

باید که در زمین... کفتارهایشان ...؟!

       ب. م .تنها

 باز هم سلام خدمت دوستان عزیز!

این پست صرفا برای کسانی نوشته شده که خرده می گرفتند  که چرا از ترانه هام در پستهای جدیدم خبری نیست .

بعداز مدتها با یکی دیگر از ترانه هام  در خدمت شما هستم که به زودی در بازارموسیقی هم در دسترس  دوستان خوبم قرار خواهد گرفت.

البته امیدوارم  مثل همیشه از نظرات خوب و صمیمی شما بهره مند باشم.

در ضمن به عرض دوستان برسونم جمله ای که درقسمت  درخواست نظرها گذاشته بودم ، بعلت اعتراضهای دوستان برداشته  شد .( جهت احترام به افکار عمومی !!)

                   تصــــور کن مـــن و خــــــونه تک و تنهــــا و ویرونه

چرا دستای بارونیت مــــن  و عاشـــق نمـــی دونه

 بگیر دستامـــو تو دستات رهــــام کن از شب تردید

نگاه کن با دل ســــاده ام بدیهائی که  بد کــــــردید

تصــــور کن مـــــن  عاشــــق هنـــــوزم زیر بارونم

تو نیستی باورش سخته، نمی خوام، نه، نمی تونم

بروی گــــــونه ی خیســـم بکـــش دست نوازش رو

بخـــــون از چشــــم بارونیم تمــــومِ درد دلهــــــامو

تصـــــور کن که بارونه مسیر جـــــاده معلــــــــومه

دلــــم ازاولش انگــــار، گنــــــاهکارِ یه محکــــــومه

بیا خـــــــوبم کنــــــارم باش ، هنوز از پا نیفتــــــادم

تو رو میخوام و می دونی چه آســـون دل بهت دادم

تصـــــور کن در این مـــدت ،من و دل هر دو ویرونیم

من و انگار نمی خواهی ، تصــورکن که مــی دونیم

   ب.م.تنها

در کنـــــج یک اتاق یک مـــــرد نیمـــه جان

دارد مـــــرور می کند خـــــود را که آنچنان

چیزی نمــــانده است قـــــالب تهـــــی کند

گـــوئی که مُــــــرده است در جای جایتان!

حس می کند که مرگ راهی دقیق نیست

با خـــودکشی نمی شـود یک مرد امتحان

چه فکــــر کـــــرده اید ، خود را نمرده ام؟!

لعنت به مــــن که  مُـــــرد با آخـــرین توان

***

از اولـــش مــــــدام مــــــن باخت داده ام

مَـــــردی که داده بود خـــــود را بدستتان

    ب.م.تنها

فصل اول:

گاهـــی شبیه خــــــودم مرد می شوم

مشتـــــــاق باور یک درد می شـــــــوم

یادت گـــــــواه مـــن است اینکه دیده ام

مسحــــور چشم ِ ... چه آورد می شـوم

***

تسلیــــم بود دلــــــــم در مقــــــــابلت

آن روزها که مــــــــرا چشـــم قابلت ...

 حالا عـوض شده دل ، سر به زیر نیست

 دیگــــــــر بریده دل از عشـــــقٍ باطلت

***

فصل دوم:

دیگــــر دچــــار توهـــــــــم نمی شوم

در کـــــوچه های  دلت گـــم نمی شوم

دیگـــــر بخـــاطرتان شک نکـــن که من

درگیــــر نکتـــــــه ی مبهـم نمی شوم

***

 دیگــــر عــــوض شــــــده آن زود باوری

  درکـــــم رسیده به یک جـــــای بهتــری

 لیلی عوض شـــده هی پرسه می زند

 شاید رسیــــد به مجنـــــــون  دیگـری!

***

فصل سوم :

  در کـــــوچه های  غــــزل جـار می زنم

  خـــــود را بدست خــــودم  دار می زنم:

   اینکـــــه خیــــال  کنــی...  اشتبــاه بد !

   من باز ، دست به تکـــرار  مـــــــی زنم

***

   در پیـــــــچ آخــــــر این راه نا تمــــــــام

   فتــــــوا عــــوض شده ، دیدارتان ،حرام

    شــــــد تا به آخــــــر یک عمــــــر  تا ابد

    بازی تمــــــام ، همین بود... والســـلام.

فصل چهارم:

... ( دنبال چیزی نباش!!!!)

  ب.م.تنها

خـــــــوابم نمـــی برد از بس که حالمان...

هـی راه مـــــی روی روی خیــــالمــــــان!

هر شب به کــــوچه ی  رویا کشــــانی ام

یک دم امــــــــان بده بر نا توانــــــــــی ام!

عطــــرت هنــــوز جــــــاری در اتاق خواب

حـــالم  بدون تو شاید کمـــی خــــــراب...

هر شب به خواب من ، آوار می شـــــوی

بر روی پلک مــــن، بیــــدار می شــــــوی

شاید اگـــــر کمـــــی  پیـــــــدا نمی شدم

اینگونه ساده مــن رســــــوا نمـــی شدم

شاید اگــر کسی می گفت چـاره چیست

راهی که می روم ، راهی درست نیست:

چشمم به این همـــه پرسش نمـی رسید

کارم به این جنـــون،هـر شب نمـی کشید

دستی به صــــورتم سیلی نزد که مـــــرد

احمــــق نشو! برو ،در کـــــوچـه ها نگـرد!

راهــــــی نمی شـــــدم تا مـــــــرز اشتباه

عــــاشق نمی شــــدم تنهـــــا به یک نگاه

                            ***

عمــــری  به پای دل در جــــــا زدی مـــــرا

زورم بِهِت نمـــی ...، بــــی جــا زدی مـرا!

هـی مــی زدی مــرا، هــی داد مــی زدم

گــــــوئی که آتشـــــی را باد مــــــی زدم

حـــــــالا که رفتــــــه ای دلـواپسم نبــاش

بر زخـــــم کهنه ام دیگــــــر نمــــک نپـاش

مـــــن را بدست خــودهی دار مـــی زنی

شیرین نمی شوی، فُـــر... جـار مـی زنی

با اینهمـــــه برایم نان نمــــــی شـــــــوی

نان هـــم اگـــر شــوی دندان نمـی شوی

اکنـــــون به قدر خــودمن گشتـه ام بزرگ

دیگـــــر نمـی دهــــــم یک بره را به گـرگ

هــــر شب مـــرا دوباره تعبیــر می شوی

در خـــــواب مـن چرا تکثیـــر می شوی؟!

لازم نبــــــود ، همــــــدردی کنــــی مـــرا

با زخـــــم کاری ات ، مــــردی کـنی مـرا!

                           ***

 هر شب بخـواب من کابوس می شوی

قــدری برو عقب ،پلکــــم که بسته شد!

وقتـی که رفتـه ای عهـدم شکسته شد

دیگـــــر نمــــی شــوم علاف محض تان

دست از ســـرم بکش، اینجـا دگـر نمان

از بس بحــال خـــود افسوس خورده ام

گوئی که عمـــــریِ انگـــــــار...مرده ام!

مــن را  به وسعت تنهـــا ئی ام  ببخش

تنهــــا به فـــرصت تنهــــا ئی ام ببخش

دیگـــر فــــریبتان این دل نمی خــــــورد

چــــاقو که دسته ی خــــود را نمی برد

 گاهی  شبیه مـن، گاهـی شبیه خـود!

افتـــاده خــــودکشی،اینجا دگــــر ز مد

تقــــدیر روشنی چشمــــم ندیده است

رنگــــم اگـــــر کنـون قدری پریده است

فرصت نمـــی کنـــم عــــاشق بدانمت

ترسیـــــــــده ام ترا روزی بخـــــوانمت

                          ***

دیگــــــر برای مـــن یک درد ســـر نشو

دل! ســادگی نکــن، اسباب شـر نشو!

حـــــرفی نمــــــانده که گــویم برای تو

کابوس هـــــــر شبـــم گـردد فدای تو !

دیگر سَرَک نکش هر شب به خواب من

آســــوده ات کنـــم ، اینهـم جـواب من:

از دستتان غـــزل ، جانش به لب رسید

این مثنــوی قدش به صـد وجب رسید!

دیگر نمی شــــــوم مـــدیون چشـم تو

عـــلاف ما نشــــو، دیگــر برو ... برو ...

                          ب.م.تنها

تقدیم به  دوست عزیزم آقای حامد شمس

یه روز از روزای آخـــــــــر خــــــــــزون

واسه مــــن نامه آورد نامـــــه رسـون

پشت نامه اســـم تو حک شــــده بود

اما آدرسی نبــــــود رو نامــــــه اتون!

نامه اتو با شـــور و شوق وا می کنـم

می پیچــــــه عطــــــر تنت  توی اتاق

دوباره حس می کنیـــــم که اینجـائی

من و خــــونه و دلــــم به اتفــــــــاق

می زارم نامــــــه اتو روی قلبـــــم و

با یه حسی چشــــامو می بنــــدم و

باز دوبـــــاره تورو یـــــادم میـــــــارم

واسه یکبـــــار دیگــــه می خنــدم و

می خـــونم نامــــه رو از اول خـــــط

که سلام کردن تو یه جور دیگه است

می خــــــونم میگـی دلای مــــا دوتا

تا ابد فقــــــط برای همـــدیگـه است

میگی می خوای بدونی دوست دارم

ولــــــــی باید کـــــــه بزارم و بــــرم

میگی قسمت همینه که بیــــن مـــا

هـــــر چی بود دیگه بخـــــاطر نیـارم

(ـ آخه پس رفتــــن تو واســـه چیـه؟

اگـــه دوست داری نبینی اشکمـــــو

تو که می دونی چقـــد دوسـت دارم

می میــــرم یه لحظه هــــم بدون تو

واســــــه تو کــــــاری نداره بخـــــدا

کـــــه دوباره باز بیـــــائی پیش مــن

هنـــــوزم دیر نشــده اگـه بخـــــوای

واسه یکبـــــار دیگه یکــی شــــدن)

میگی مهـــــــربونیات مـــــــــوندنیه

تا ابد تو دفتـــــــر خاطــــــــــره هام

دیگه اما نمی خــوام یه لحظــه هم

ببینم که منتظـــــر مــــوندی به پام

.

.

.

آخــــــر نامـــه دو تا دونه ی اشــک

می بینــم که امضاء کرده نامـــه رو

ـ تو که نیستی ببینی عـــــزیز مـن!

چـــی آورده ســـرمن نامــــه ی تو

من خـــدا حافظــــی رو دوس ندارم

بی تو حتمــــا می میـــرم اگـه بری

کاشکـی این نامه بهـــم نمی رسید

که بدونــــــم اینـــــروزا مســـافـری

تو دیگــــــه برای مـــــن نامــــه نده

همه ی خاطـــــره هامـو بســـوزون

ـ لا اقــــل برای یکبـــار که شـــــده:

خبـر بد نرســــون نامـه رســـــــون!

                 ب. م. تنها