تبليغاتX
صدکوچه
شعر
 

ضمن سلام به همه ی دوستان گرامی!

شعری که تا چند لحظه ی بعد  پیش روی شما خواهد بود، تقدیم  به کسی است که دیگر در میان ما نیست. یادش گرامی  و خاطره هاش همیشه زنده باد.

    بگو با این غم فردا چه کنم؟

        تلخی واژه به واژه ی غزل!

ای مسافر ! مانده در کوچه و پس کوچه ی دل خاطره ها

     به کدام واژه ی  ناب غزلم می مانی؟

             من ترا  می خوانم

                         تو مرا می رانی

                     ز خود و اندیشه ی بودن پی فردای امید؟

  آه چه بد!

فصل کوچ و نرسیدن به در خانه ی عشق باز رسید.

   بگو با این غم فردا چه کنم؟

        تا تو بودی

به امیدت نفسی بود که گاه می آمد

            و هزاران سبد از خاطره ها بود که در دشت غزل می روئید

...و کنون رفته ای از کوچه ی تنهائی ما

                                       و هنوزم پی دیدار شما

                                                                      کوچه و ما

                        دوخته ایم چشم براهت که دگر بار فقط

                                مثل آن لحظه ی دیدار نخست

 شاد و خندان ترا خواهیم دید

  که به اندیشه ی دیدار دلم می آئی!

                       ...

                 سوخت جگر، آه ! ولی

                      یاد آن خاطره ها باز نگشت

     چشم گریان مرا دید ، ولی...

       از سفر آن لطف و صمیمیت چشمان غزل باز نگشت.

بگو با این غم فردا چه کنم؟

          ای مسافر! به خیالت چه به سر می دارم؟

          این مصیبت که تو آن می خوانی

                  ذره ای هست ز دریای  پریشانی من

                               مهر تکفیر گناهی که خورده است به پیشانی من.

    ای به فردای حضور ، مانده فقط چند کوچه

                              زندگی بی تو همه اش در هیجان سفر و این کوچه

      خوش به حالت که ز بند

                رستی آزاد شدی

  ما که ماندیم در این گوشه ی تنهائی خود

                                  زندگی ، بی تو فقط خاطره شد

             که به هر لحظه و هر ثانیه اش یاد شدی.

                                   ای صمیمی به پریدن به سفر !

                           بعد از این آمدن و رفتن بی موقع اتان :

بگو با این غم فردا چه کنم؟

                                           ب.م. تنها

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه 8 تیر1385ساعت 19:7  توسط بهزاد جعفری | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو
درباره وبلاگ
با سلام خدمت همه ي دوستان

مـــی نویسم از همین دور و برا
قصــــــه آدم بزرگـــــــای عجیب
که فقط انشــای عشق و بلدن
از همین پوسترای عجیب قریب!

بهزاد جعفري بوده و هستم و خواهم بود
متولد 1356 و ساكن تهران
EMAIL:BEHZAD_JAFARY@YAHOO.COM
TEL:09358783128
تذكر مهم!
استفاده از مطالب اين وبلاگ تنها با ذكر منبع بلا مانع مي باشد.
ارادتمند همه ی دوستان: ب.م.تنها

پیوندهای روزانه
معماری
موسسه ایستا سازه نرم افزار
ناشر کتابها و نرم افزارهای تخصصی عمران
شرکت آلفا افزار
شرکت عمران افزار
فروشگاه اینترنتی کتب و نرم افزارهای ساختمان و تاسیسات
مانیزان
یاهو
گوگل
صد ترانه صدغزل
آرشیو پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
اردیبهشت 1387
اسفند 1386
شهریور 1386
اردیبهشت 1386
اسفند 1385
دی 1385
آذر 1385
آبان 1385
مهر 1385
تیر 1385
اردیبهشت 1385
فروردین 1385
بهمن 1384
دی 1384
آذر 1384
آرشیو موضوعی
نقد و بررسی اشعار دوستان
مجموعه ای از اشعار کلاسیک
مجموعه ای از ترانه ها
اشعار سپید و نیمائی
پیوندها
فرامرز جعفري
رويا ابراهيمي
شعر نو
سایه تنها
سید مهدی موسوی
عمران میری
جزیره مجنون
گوش کن ای دل من تو هنوز دل منی
رزا شعباني
پنجره آبی
گلستان شعر و ادب
تازه های ادبی
درد دوری
این یک شعر نیست
میکده روحانی
شبهای بی تو
ساحل شنی
کانون شاعران جوان کرج
برکه مهتاب
در باران دف می زنم
سلمان نعمتی
چکاوک
مجله شعر
سارا سقائی
مریم علوی
محمدحسن پور معصومی ( پل شکسته)
محمدحسن پور معصومی (مقاله)
عاطفه آریان
گلناز میر حسینی
مهدی رهدار
میناسرشت(نوشته های بیادماندنی)
غزل مهدوی
عليرضا آذر
ساقي
فرزانه ديوسالار
عليرضاآبروشن
عليرضا آبروشن (نقد و مقاله هاي ادبي)
آفتاب آمد دليل آفتاب
مريم حقيقت(پسا غزل)
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM


Stats Maker